خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطي که، بفهمي تر شده چشمام
خداحافظ کمي غمگين، به ياد اون همه ترديد
به ياد آسموني که، منو از چشم تو ميديد؛
اگه گفتم خداحافظ، نه اينکه رفتنت ساده ست
نه اينکه ميشه باور کرد، دوباره آخر جاده ست؛
خداحافظ واسه اينکه، نبندي دل به روياها
بدوني با تو و بي تو، همينه رسم اين دنيا

I AM NOT THE STORY YOU TELL
داستاني نيستم كه تو مرا تعريف كني

NOT THE SONG YOU SING
آوازي نيستم كه مرا بخواني

NOT THE VOICE YOU HEAR
صدايي نيستم كه مرا بشنوي

I`M COMMON PAIN
يك درد ساده اي هستم

SHUT ME THEN
پس صدايم كن

عاقبت در هوس ديدن هم ميميريم
عشقمان مخرج صفريست که تعريف نشد
آه و افسوس که يک واژه بی تدبيريم
بعد از آن حادثه هايی نرسيديم به هم بازی يک تقديريم
که جدامان کردند
آنچنان شد که دگر از همه عالم سيريم
اشک ميريختيم و دل که نميکنديم آه
چه کنيم هر دو از اين واقعه دلگيريم
وقتی از فاصله ها گفت دلم خنديديم

 

آن هنگام که ديگر دوستم نداشتی

فرياد بزن تا آرام بگيرم

آن هنگام که قلبت را عشق ديگری گرما بخشيد

به من بگو و من با تمام وجود ،با آنکه دوستت دارم

ترکت خواهم کرد

و سپس قلبم را بی رحمانه زير پاهايم لگد کوب می کنم

زيرا نمی خواهم ديگری صاحب آن باشد

و به آن گرما بخشد

هرگز مرابا غروب عشق مواجه نکن!!!

((سكوتم را به باران هديه كردم

تمام زندگي را گريه كردم

 نبودي در فراق شانه هايت

به هر خاكي رسيدم تكيه كردم))

((به اب و اتيش ميزنم فکرت بره از تو سرم
مي خوام فراموشت کنم اما بازم عاشق ترم
طفلي دل ساده من نشد تو رو نگه داره
فقط يادم مياد نوشت چشماتو خيلي دوست داره))

میدونی یاری ندارم

چی بگم که غیر غصه

دیگه دلداری ندارم

هیچ کسی پا نمی ذاره

به سراچه خیالم

هیچ کسی نداد جواب

این سوال بی جوابم

هر کی اومد  دو  سه روزی

از دلم بازیچه ای ساخت

دلمم مثل عروسک 

ساده بود دل به دلش داد

گله و گلایه ای نیست

بی وفایی رسم عشقه

عاشقا تنها می مونن

تنهایی مرام عشقه

بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

گفتی که نه! باید بروم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی

حیف تو رفتی و دگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آنوقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو  خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست